Humbja e realitetit në psikozë dhe në neurozë [Alma Hasalami]

Nga

Publikuar tek Seminaret e psikanalizes, Tekste me 20 Maj 2016

Alma Hasalami

Humbja e realitetit te neuroza dhe te psikoza

Frojdi ka treguar në shkrimin e tij “Neuroza dhe psikoza” se një nga veçoritë që dallon neurozën nga psikoza është fakti se në neurozë Uni, duke u varur nga realiteti, shtyp një pjesë të Es-it , ndërsa në psikozë, i njëjti Un, i vendosur në këtë rast në shërbim të Es-it, shkëput një pjesë të realitetit. Kështu për neurozën faktori vendimtar do të jetë mbizotërimi i ndikimit të realitetit, ndërsa në psikozë do të jetë mbizotërimi i Es-it. Në psikozë, humbja e realitetit është domosdoshmërisht e pranishme, kurse në neurozë mund të duket sikur kjo humbje mund të shmanget.

(më tepër…)

“Lakani i kyçur në një nyje nga Joyce”

Nga

Publikuar tek Konferencë me 15 Mars 2016

 

 

 

 

Nëpërmjet një prezantimi të seminarit XXIII te titulluar “Le Sinthome“, ne do të tregojmë se si takimi me veprën e Joyce-t i lejoi Lakanit të kryente një përmbysje radikale nê teorinê psikanalitike dhe t’i japë asaj një përmasë të re.

Lakani në fakt duke u frymëzuar nga shkrimi i Joyce-t, ndryshon një sërë konceptesh më të hershme si për shembull e pavetëdijshmja, simptoma, ligjërimi dhe në të njëjtën frymë ripërpunon konceptin thelbësor të psikanalizës, Subjektin.


Çfarë na mëson psikanaliza për psikozën

Nga

Publikuar tek Seminaret e psikanalizes, Tekste me 13 Tetor 2015

Seminari i Fushës Frojdiane në Shqipëri

24 tetor,  Ora 9h-18h
Q.S.U.T.

Në ditët e sotme psikiatria klinike klasike nuk përbën më një referencë. Këtë e dëshmon edhe versioni i fundit i Manualit diagnostik dhe statistikor i çrregullimeve mendore (DSM V). Fusha e ashtuquajtur e “shëndetit mendor” po pushtohet nga disa rryma të cilat na paraqiten si shkencore thjesht sepse ato veçojnë, klasifikojnë dhe masin sjelljen njerezore. Sipas kësaj qasjeje të re, nuk hyjnë më në punë njohuritë e psikiatrisë klasike – ndërtimi i një klinike diferenciale bazuar në studimin e detajuar të rastit. Gjithë prurjet që psikanaliza ka mundur të sjellë qofshin këto në trajtën e një konstanteje strukturore të kësaj klinike diferenciale apo shqetësimi i saj i përhershëm mbi singularitetin e çdo subjekti në këtë strukturë, janë zhdukur.

(më tepër…)