Etiketa: shënjuesi

¡ Urgjenca ! nga Bernard Seynhaeve

¡Urgjencë

    Bernard Seynhaeve

      Kongresi i NLS 2019  

 

Urgjenca subjektive dhe e pavetëdijshmja transferenciale 

Tek “ Parathënie e botimit anglez të seminarit XI ”, Lacan-i flet për rastet e tij urgjente. Urgjenca [1] e Lacan-it në këtë tekst, i cili është pjesë e mësimit të tij më të fundit, nuk është urgjenca subjektive për të cilën bëhet fjalë në “ Më në fund çështja e subjektit në diskutim tekst i cili [2] daton në 1966.  Jacques-Alain Miller na e rikujton në mësimin e tij se kur Lacan-i flet për urgjencë  [3] subjektive në 1966 bëhet fjalë pikërisht për formimin e psikanalistit : “ Do të ketë disa psikanalistë të cilët do ti përgjigjen disa prej urgjencave subjektive ” . Ky tekst, thekson Miller, [4] është bashkëkohor me “ Propozim i 9 tetorit ” i cili ka të bëjë me krijimin e procedurës së [5] kalimit të një psikanalisti [ la passe ]. Në këtë propozim të 1967, Lacan-i përdor konceptin e subjektit për të elaboruar veçanërisht formulën [ mathème ] e transferencës duke u nisur nga “ subjekti i supozuar me dije ”. “ Një subjekt, thotë ai, […] supozohet […] prej shënjuesit i cili e përfaqëson ” [6].   (më tepër…)

Polifoni (pa fustanellë)

E lexuar, e shkruar, e folur …. e interpretuar

Forumi i hapur ‘Polifoni (pa fustanellë)’ sjell katër zëra Sergio Caretto, Jolka Nathanaili-PenotetMatilda Odobashi dhe Romeo Kodra të cilët lexojnë, shkruajnë, flasin dhe interpretojnë çështje universale që na interesojnë të gjithëve si pjesë e një komuniteti të caktuar njerëzor, si p.sh. seksualiteti, kryeshënjuesi, ligjërimi i mjeshtrit, ligjërimi i universitetit por edhe çështje më singolare si ‘subjekti’, realja, trupi erogjen. Psikanalisti italian Sergio Caretto do të rimarrë tekstet e tre folësve të tjerë, ku dy prej tyre i përkasin tashmë botës së artit, për të kompozuar me këta zëra një polifoni krejt singolare në një gjuhë të huaj, për një publik unheimlich.

(më tepër…)

Çfarë është delir dhe çfarë nuk është tek psikozat

Fusha Frojdiane – Sesioni i tretë

17 Nëntor,  9h00-18h00 Auditoriumi i Pediatrisë, Salla, ‘Galileu Galilei’, Q.S.U.T.

 Çfarë është delir dhe çfarë nuk është tek psikozat. Nga pikëpamja klinike deliri është një prej simptomave kyçe të psikozës. Psikiatria tradicionalisht pati izoluar tipet dhe funksionet e tyre sipas tablove psikopatologjike. Freud-i duke studjuar rastin e Schreber-it mundi të përpilojë tezën revolucionare e cila ishte dhe ajo vetë një përpjekje shërimi e ndërtuar prej subjektit. Lacan-i e mori këtë tezë duke e ripërpunuar nën dritën e vështirësisë që kishte shënjuesi për të treguar tërësisht ëndjen (jouissance) e qenies folëse (parlêtre). Në këtë mënyrë Lacan-i arriti të përcaktojë një dialektikë ndërmjet delirit si konstruksion dhe asaj që nuk bën pjesë në të. Ky dallim thelbësor na mundëson atë që sot ne mund ti përgjigjemi psikoanalitikisht konfigurimeve bashkëkohore në të cilat paraqitet shpesh psikoza, kur delirin nuk mund ta dallojmë ose kur ai nuk shfaqet si i interpretueshëm. Në këtë seminar do të përshkruajmë etapat e elaborimit psikanalitik të temës thelbësore të klinikës së psikozës nga Freud-i deri tek Lacan-i.

(më tepër…)